سرکه

12 مارس 2020

سلام به تک تک شما عزیزان. موافقید امشب کمی در مورد سرکه باهم صحبت کنیم؟. در زبان پهلوی (زبان رایج در دوره ساسانیان) به سرکه «سیک» می‏گفتند. در همین زمان از سرکه در تهیه خوراک گوشت گور استفاده می‏شد و علاوه‏بر این سرکه همراه با نان، نمک و سبزی جزئی از خوراک سفره بود. در تهیه آشی به نام «سپیدپاک» نیز از سرکه استفاده می‏شد. در زمان شاه عباس صفوی سرکه به همراه نمک، فلفل و روغن از جمله مواد خوراکی بود که باید سر سفره هر ایرانی وجود می‏داشت. در آشپزی نامه‏های به جای مونده از دوره صفوی و قاجار دستور استفاده از سرکه در طبخ غذاهای گوناگون آمده است. به عقیده تاورنیه که در دوره صفوی در ایران حضور داشت، میوه‏های پرورده در سرکه یکی از خوردنی‏های عمده ایرانی‏ها بود. پولاک پزشک آلمانی دربار ناصرالدین شاه نیز در این باره نوشته که به سبب کیفیت بالای سرکه ایران، ترشیجاتی که از این سرکه تهیه می‏شد، طرفداران زیادی در روسیه داشت. سرکه شیره نیز از مایعات خوراکی رایج در دوره قاجار بود. در آن زمان آش سرکه و دوشاب هم تهیه می‏شد که «سرکه‏با» نام داشت. سرکه در سفره هفت‏سین نمایانگر پاکی محیط و موجب زدودن آلودگی و باطل کردن سحر و جادوست. از دوره قاجار در ایران رسم بوده که در عصر سیزده‏بدر باید حتما کاهو رو با سرکه یا سرکه شیره خورد. این رسم هنوز هم در بیشتر شهرهای ایران رایج هست.

Photo by 5 second Studio