سیر

10 مارس 2020

دوستان خوبم سلام. ممنون که با ادامه پست‌های نوروزی همراهم هستید. امشب قراره در مورد سیر باهم کمی صحبت کنیم. سیر واژه‌ای پهلوی است و در متون پهلوی و اوایل دوره اسلامی نیز بارها از این گیاه نام برده شده؛ نام دیگه این گیاه «ثوم» هست. سیر از گذشته تاکنون نقشی آئینی در زندگی ایرانیان داشته و از آن جمله باید به آئین تدفین اموات در دوران تاریخی ایران نزد زرتشتیان اشاره کرد. همچنین در دوره ساسانیان در روز 14 دی ماه جشنی به نام «سیرسور» بر پا می‌شد که در این جشن مردم به خوردن سیر و آشامیدن شراب می‌پرداختند. مهم‌تر، حضور سین در هفت‌سین نوروزی است. در این رابطه باورهای گوناگونی وجود داره؛ سیر نماد پاکیزگی محیط‌زیست و سلامت بدن و عامل از بین بردن چشم‌زخم هست. به باور بسیاری ‌سیر نیروهای اهریمنی رو دور می‌کنه و اعتقاد به خاصیت رمانندگی سیر و محافظت در مقابل شیاطین به خصوص محافظت در برابر چشم زخم از گذشته در ایران رواج داشته. از طرفی باوری که در طب سنتی در مورد جایگاه سیر و نقش درمانگری آن نیز وجود داره بر جایگاه این گیاه در نزد فرهنگ مردم ایران افزوده؛ اعتقاد به خواص دارویی و درمانی سیر این گیاه رو در کنار گیاهانی چون کُندر و پیاز به یکی از پرکاربردترین گیاهان مصرفی ایران تبدیل کرده است. عنصر اصلی در این گیاه که طیف وسیعی از خواص مادی و ویژگی‌های آئینی رو به این گیاه بخشیده بوی تند و آزاردهنده‌اش هست.

 

Photo by spicyPXL/shutterstock